www.kanetwerk.net

  • Increase font size
  • Default font size
  • Decrease font size
Home Literatuur, kunst & cultuur Tussen liefde en strijd

Tussen liefde en strijd

Ali Ghahrmani

ali-ghahrmani


In het begin kon ik niet lopen
In het begin kon niet spreken
Mama sprak haar woord en het spreken werd geboren
Papa hield mijn hand vast en ik kon lopen

In het begin had ik alleen mijn zussen en broertjes
Ik kende nog niemand uit de dorp
Iedereen sprak Koerdisch
Zo brachten zij de klank in mijn oren

Ik had alleen een vriendje
Uit de andere kant van het dorp
Wij gingen samen spelen
Tussen het gras en de bomen

In het begin waren de nachten heel donker
Toen vond ik de bergen heel hoog
Naar boven kon ik niet klimmen
Ouderen wezen de wegen

Naast onze dorp was een meer, vogels kwamen aangevlogen
In het begin werd door jagers geschoten
Vissend in ’t water, zwommen tussen koeien
Spelend met de buffels en de ezels springen

Het rivier van de dorp was het zwemparadijs
Maar ook wonderbaarlijk koud als ijs
Toch zwommen wij
Zwembroek hadden wij niet om mee te nemen
  
De dieren gingen mee,
de grote en de kleine
Wij pakten de staart van de kooien
Zodoende heb ik geleerd te rooien

De zomer kwam weer
De appelbomen vol lekkere appels in ons vizier
Wij gooiden het in het water
Zo was onze leven in de zevende hemel weer

“Kawe, Ibrahim, Rezqar, Ali
Verlaat het rivier, verlaat het rivier”
Dat was stem van Mame Ahmed
Lange dagen gaan voorbij en de koeien aan de grazen moeten weer

Rezgar zoekt zijn grote buffel
Met een aantal koeien
moet hij naar markt gaan
Alle plezier is vergeten
Heel veel kwaad word vader verweten
Buffel is de lieveling van Rezgar
Die hij niet wil vergeten

Lange jaren gaan voorbij
De school is in het dorpje nabij
Nieuwe dromen worden wakker
Door Berivan en Leyla
Mijn stem is veranderd
En liefdesgevoelens dichtbij

Kawe is ver met zijn lengte
droomt een wonderlijke droom
Daarom laat hij iedereen komen
En dan worden alle dromen
Gevoelens en meiden en de onbekende
De sperma, vreemde lachen en klaarkomen waar

De meisjes in de omgeving zien er anders uit dan tevoren
Ze hebben alles omgekeerd,
Hun ogen worden als ster vereerd,
en het kwade valt in duigen
en de jongens willen hun lippen zuigen
zo houden ons gesprek de hele dag in stand

Stoer, stoere jonge,
je leven loopt gevaar
Sex is aan de loer
Het veegt alles van de vloer
Het lijkt een boot
Daarmee moet jij gaan varen
op leven of op dood

Stoer, stoere jonge,
Ga je met je vriendje tussen het riet
Wie weet gebeurt het wonder
Dat de meisje wie je verliefd op bent je ziet
Stoer, stoere jonge,
Als de meisje jou ziet
Dan heb je niet meer verdriet

Leven in het dorp is voorbij
Met Resoul zijn wij naar de stad gegaan
Wij zijn op weg naar de Universiteit
Het is onze droom
Maar de toelating is niet eenvoudig
Daar komen miljoenen al
Wij zitten in een groot concurrentie val

Op de universiteit, grijpen wij in de boeken
De stress is zo hoog
Er is voor ons geen uitweg meer
Het is het beloofde paradijs
Is dit het einde van de reis?
Dat wij horen bij de elite
Komen wij bij mensen die voor hun idealen alles achter lieten

De koning van Persia
Brengt heel zijn leger samen
Ons land Koerdistan wordt aangevallen
Barzan is de leider
Geprezen Koerden zijn naam
Mahabad is in rep en roer
Wij gaan hand in hand voor Koerdistan en meevechten als broer 


De aanval wordt aangezet
De aarde dreunde van geweld
De lucht zag zwart van stof
Maar met ons was de sterke held
Zing Koerdistan, zijn Barzan
Zingt Mahabad, want de leeuwen zijn hoog in de bergen
De tanks kunnen niet verder
Zingt Mahabad, want de leeuwen zijn hoog in de bergen

De naam peshmerge is hoog verheven
de wind werd bondgenoot
De vijand echter vond zijn graf
in de bergen van de dood
Zingt Mahabad, zingt Koerdistan want hij is hoog verheven
het vliegtuig en zijn piloot stortte in bergen
De bliksem werd bondgenoot
Zingt Mahabad, zingt Koerdistan want hij is hoog verheven

Op de Universiteit komen wij in het geheim bij elkaar
Wij zweren samen altijd trouw
De plannen zijn in de maak
Ali, Rezgar, Kawe, Birewan en Nerqes
Leiden de opstand en zonder te vrezen voor de dood

De ogen van Beriwan stralen liefde
Voor altijd worden wij geliefden
Verzwegen in de strijd
Maar rondom is de naam vermaard
Van peshmerge die wonderen waarmaakt
Zingt de groep, zingt Koerdistan want hij is hoog verheven

Morgen is de demonstratie en verzetsdag op de Universiteit
Roept Kawe op niet zo maar te gaan met een pen in je hand
De vijand is meedogenloos
Zo maar te gaan met een pen in je hand
eindeloos ver is ’t geweldloze land


Zo maar te gaan, wordt het leven of dood?
Altijd maar banger,
duurt het nog langer.
Zo maar te gaan, wordt het leven of dood?
In de straten van Tehran worden kinderen vermoord

Roept Nerges, wees sterk
Geen twijfel tijdens het gevecht
Trek partij voor de recht
Houd elkaars hand vast en hart schoon
Zingt de groep, zingt Koerdistan want hij is hoog verheven

Als wij deze strijd niet winnen
Komen wij het land niet binnen
en ons volk zal blijven staan,
aan de poort van Koerdistan.
Mahabad, Mahabad,
is een sterke stad, dat zie je aan het beeld van Peshewa staan
Komen de demonstraten bij elkaar

Ali geeft Beriwan een teken
trek de stad in zonder spreken
doe dat uren lang
Wij zijn naast elkaar, wees niet bang
Wij treden hard op tegen een barbarse daad

Maar als de bazuinen schallen
Gaan we juichen met z’n allen
En de muren, dubbeldik
Vallen in elkaar van schrik
Onze tijd is aangebroken, de vijand verbroken

Ik schreeuw, Kawe is gewond geraakt
Wij rennen naar hem
Nerqes is in tranen
Mijn geliefde wat heb je op je haren
Het is bloed, het is bloed 

De angst is weg, niemand is meer bang
Wij halen hem uit de veld
Gezocht, gezalfd en aangesteld
Wij strijden op straat
Tegen de zonen van de bastaard

De strijd is uren
Wij houden onze barricaden in stand
Resoul pakt de Saz, de snaren zacht strelend
De verliefde Nerges raakt van de wijs
En Rasoul, die kan zo spelen, dat de vijand ‘m vogelvrij verklaard

De dagen gaan voorbij
Wij wilden de grote Shah verjagen
Die niemand durfde te tarten
Hij was koning – de koning der koningen
Voor Koerden een slachter van dierbaren en vrienden
 

Dus vluchtten wij, vogelvrij verklaard
Geen huis, woning; ergens zijn wij verdwaald
Onze vijand, wettige koning
Ik zeg het, wij komen terug
Zodat je zeker verdwijnt

Resoul haalt zijn Saz, dansend en zingend
De strijd is aangebroken
Van vreugde huppelend en springend
Ik zeg het, wij komen terug
Zodat je zeker verdwijnt

Wij sluiten ons aan bij strijders in bergen
Voor ons gingen tientallen daar heen
De strijders der vrijheid
Zonder angst en met grote bereidheid
Wij zijn nog geen 21 jaar en toch bereid

Ik ben verliefd, verliefd op Beriwan
Ik zing tot slot op hoger toon
Ik heb jouw maanden niet gezien
Kom bij mij
Hoe anders zal ik dit verdragen, ik heb een verlaten gevoel in mij


Ik wil jou omhelzen, kussen en ruiken
Ik wil het zeggen maar bij andere kameraden durf ik niet
Wij zijn bang, bang zwak te zijn
Wij waren niet bang voor de vijand
Op deze emotie zijn wij niet voorbereid

 
Ik worstel met mijzelf
Soms wil ik naar jou, helemaal alleen
De berg af, naar de grote stad
Want zonder jou ben ik nergens vertrouwd
Hoe moet dit, met deze emotie die ik niet onderhoud

Gisteravond was ik in mijn dromen met jou
In majesteitelijke pracht
Jij omhelsde mij, ik kuste jou
Jouw borsten waren mooi, je voelde echt vrij
Wat was ik die nacht blij

Vandaag ben ik verdrietig
Het is in mij te zien
Kawe kent mij en vraagt even voorbij
“Is er iets?”
“Nee”, zeg ik, toch van binnen denkend aan de nacht daarbij

 
Als ik kijk naar de hemel, de maand en de sterren
Zie ik jou
Jouw ogen, jouw gezicht, jouw glimlach
Kom naar mij
Ik wil met jou in mijn armen en de wereld betreden

Wij krijgen een bericht, bereid jezelf, de vijand is op de loer
Ali roept iedereen op vloer
Wij worden aangevallen, bereid jezelf en stelt mij niet teleur
Wij zullen zingen, lachen, gelukkig zijn
Dat zeg ik jullie als een broer

Hier is ons thuis, het bracht ons tot leven
Zoals rivieren in bergen
Die, als de regen valt, opnieuw gaan stromen
Het is onze Koerdistan
Die iedere vijand heeft verdreven

Vol kracht zien wij hoe de tijd
Verglijdt op Ararat, Qandil
Ons hart is in Mahabad
Ons thuis, waarvan wij dromen
Geen hand, die nog een snaar beroert
Geen lied, dat ooit nog verroert
De heersers in deze bergen
Zijn wij, de strijders van Koerden

De wachters van Khomeini komen van andere oord
Zij ebben ons willen dwingen
Het lied, dat thuis vaak werd gehoord
Opnieuw voor hen te zingen
Dat Koerdistan bij hun hoort

De oorlog heeft dagen geduurd
De dorpen stonden in brand
Ze hebben overal kwaad gedaan
De wachter van Khomeini
Met hun leuzen dat Allah hen steunde in deze barbaarse daad

Troost, troost mijn volk, Koerdistan
Zit niet langer teneergelsagen
Roep, alle droefenis ten spot
Sanandej is vrede
De lijdenstijd is om, vat moed

Peshmerge, klim op een berg, verhef uw stem
O, Judi, vreugdebode
Zeg tot mijn volk, Amed
Die ooit de stad der steden was
Wij komen, wij komen, wij zullen jou van de Turken bevrijden

Wij zijn strijders, wij komen
Verhef uw stem, Amed, op straat
Uw stem is geen holle klank, geen potentaat
Kom met jou verlossend woord
Dat in het verste land nog wordt gehoord

Turken zeggen “er zijn geen Koerden, het volk is doof, het volk is blind”
Sla deze woorden in de wind
Al hoort niemand het woord Koerdistan
Wij hebben de Koerden bekeerd
Van het vreemde volk dat Ataturk vereerd

O Firat, O Dicle, kom met uw verwoestende kracht
Ararat kom en verhef uw schreeuw
U schreven brengen veel geluk
Wij moeten ons herroepen
Amed zal bevrijd zijn
En weer als stad der steden bewaard zijn
 
Na weken duisternis
Komen wij heelhuids uit de bergen
Wij gaan weer op pad
Naar de geweldige stad
Serdest, waar al vermoeidheid verdampt

Als weer de bloemen in de bergen bloeien
Geen verdriet in de dorpen heerst
Jongen en meisjes dansen
Zingend de liefde in de ogen zien
Is het Newroz, is het lente, de winter is voorbij

Ik denk weer aan jou mijn geliefde Beriwan
De winter is voorbij
De vogels zingen
Ik zie twee duiven vliegend nabij
Ik wil jou in mijn armen, jouw lippen kussen, die schenken leven aan mij

O mijn geliefde wil je mij horen
Kom bij mij en verlos mij van boze machten
Bescherm en versterk mij met jouw kracht
Omhels mij, bedrijf liefde met mij, zing met mij
In de nachten die nooit voorbij zullen gaan

Morgen is het Newroz feest, zijn de lampen voor het feest gereed
Gaan wij, in stralend wit gekleed
De vreugde vrolijk tegemoet
De liefde geeft ons glans en gloed
De vreugde zal zuiver zijn en zoet

Ik zie Ahmed tijdens het feest
Wees waakzaam, ik heb een slecht nieuws na lange tijd
In Meriwan zijn Koerden in gevecht, strijd
Niet met vijanden, nee, met elkaar
Roep iedereen bij elkaar, dus, wees bereid

En hoe groot was ons verdriet
Want dit verdient Koerdistan niet
De feestvreugde is voorbij
De donkere tijden zijn nabij
Ik kan niet vechten tegen tegen mijn broer, tegenover mij
 
In de lente van mijn leven
Kwam de oorlog tussen de Koerden met elkaar als de vrieskou van de dood
In de strijd heb ik mijn vrienden begraven
Nu eet  Koerdistan haar tranenbrood
Voor ons breekt de zon in Koerdistan niet meer aangenaam door

Ik besloot niet meer in Koerdistan te leven
In de winter, lente, herfst en zomer van mijn leven
De kinderen spelen niet meer op straat
Vele Koerden zijn in zware rouw
Waar is de Peshmerge op wie ik altijd vertrouw?

Met veel verdriet heb ik de poort van Koerdistan verlaten
Voor de poort van Nederland sta ik nu
Moeder, hou met huilen op
Een nieuw leven ga ik beginnen
Als ik straks door de poort van deze wereld zal gaan

 

Kurdish Matters

door Fréderike Geerdink

LETTEREN 

http://www.voordekunst.nl/vdk/project/view/674-kurdish-matters

Hoor jij ze wel eens, de verhalen van gewone Koerden in Turkije over hun leven, hun verleden, hun keuzes, hun dromen, hun pijn, hun geluk? De kans is groot van niet. Het nieuws uit het voornamelijk door Koerden bewoonde zuidoosten van Turkije gaat immers meestal over geweld.

Lees meer...

Kurdolog Michael Leezenberg bi Kurdî diaxife (Vîdyo)

Kurdolog Michael Leezenberg bi Kurdî diaxife (Vîdyo)

AvestaKurd - Lêkolîner Michael Leezenberg li ser wêjeya Kurdan û Mem û Zîna Ehmedê Xanî, bi Kurdî diaxife.

Kurdolog û lêkolîner Michael Leezenberg, li ser wêjeya Kurdan lêkolînan dike û bi zimanê Kurdî diaxife. Bi Kurdiyeke zelal û delal.

Lees meer...

Kurdish Culture

Kurdish Culture

Researched by:
Elizabeth Broadaway and Kristy Hamil

Fall 2006

Consultation by:
Reza Jalali

Lees meer...

Schreeuwen in de duisternis

Schreeuwen in de duisternis

Door: Layla Amin

Toen ik wandelde, voelde ik de woede van de aarde.
Uit nieuwsgierigheid vroeg ik: waarom ben je zo kwaad?
Omdat vijfduizend lijken binnen een dag bij mij kwamen logeren.

Lees meer...
More: